kahit hindi naman sya yung taong yun tatanggapin ko pa rin pero sa ginagawa nya ngayon kaya ko pa ba? 

kelangn ko ng taong makakasama ko yung taong ipaparamdam sakin na hindi ako mag isa. yung kahit pa iniwan na ako ng mundo nandyan pa rin sya at sya ang mag papakita sakin na hindi sya katulad ng mga taong yun. pero hindi sya yung taong yun.

babae ako dapat ako ang pinapasaya. ang dami ko nang ginawa. napapagod na ako pero wala pa rin syang ginagawa kahit tumigil na akong mag paramdam sa kanya. alam ko walang mangyayari kung patataasin ko yung pride ko at itutuloy ko tong ganito pero tao naman ako nasasaktan lalo na babae. e mukhang inaantay naman nya talaga akong sumuko e. pero hindi ako susuko gusto ko sa kanya manggaling para sya din mismo ang mag sisi sa huli kung gawin man nya yun. saktan nya ako. pero hindi ko isusuko yung relasyon namin.

sinong mature na nilalang ang mag bibigay ng date kung kelan sya mkikipag hiwalay.

TAE LANG ANG MABAHO SA PUSA KO, YUNG ASO MO MABAHO NA TAE MABAHO PA YUNG KATAWAN.

rinerespeto ko ang tao sa kung pano nya ko respetuhin, hindi sa kung gano na sya katanda. bastusan? game. hindi komo matanda ka hindi ko tatapatan yang mga sinasabi mo, hindi komo matanda ka rerespetuhin na kita tulad ng akala mo.

hindi na ako pupuntang pyro next yr. unless may pambili akong 1500 na ticket at may extra extrang pera para sa pagkain.

medyo palpak nga rin pla last saturday ano hehe.

galing kalentong punta sa starmall manda, sakay mrt punta gateway sa cubao, sakay lrt2 baba sa santolan punta robinsons metro east sakay jeep pa antipolo, punta bahay nila, balik sa manda at 5 na ako nakauwi hehe. hindi ko na idedetalye nakakatamad at ayoko magyabang hahahaha joke

sa twing nagiging sweet ka nawawala yung galit ko sayo. sa twing nagsososrry ka hindi kita matiis tiis, sa twing nakikita ko yung mga mata mo hindi ko maiwasang mainlove lang sayo, at sa twing sinasabi mo kung gano mo ko kamahal ayun nalang naiisip ko at wala agad ang negative sa utak ko, nawala agad yung sakit na kagabi lang iniiyak ko, yung pagka depress sayo, siguro ganito na talaga kita kamahal hindi ko na makuhang magalit sayo once na nag explain ka ng side mo.

ang pinagugatan ng lahat, ang unang pag apak ng paa, unang pag sulat ng cursive maging ang unang pag kain ng chichiryang may laruang kasama. lahat bumalik saking alaala, lahat ng kinikimkim kong galit nung hindi ako binili ng sakanami para makain habang nanunuod ng mojako, lumipas ang maraming taon, ngayon si mojako nakakain ko nalang bilang chicharon.  dito sa kalsadang to ako bumibili ng mga kending malulupit, chichiryang walang kasing liit, at mga laruang walang kasing kwenta lahat aking naalala sa aking pagdaan dito sa kalsada.